هر چی تو بگی

کوچه

سلام میدونم تکراریه ولی با خوندنش خیلی از خاطره ها تداعی میشن.....

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم 

 ***

در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

 ***

يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

 ***

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

 ***

يادم آيد : تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

 ***

با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!

 ***

اشكي ازشاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد،

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ، نرميدم

 

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده  خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!

فریدون مشیری

*****

+ نوشته شده در  سه شنبه دهم اسفند 1389ساعت 20:27  توسط صالح  | 

زندگی اجباری نیست

زندگی اجبار نیست...

شاید آن روز که سهراب نوشت زندگی اجباری است

                                                   دلش از غصه حزین بود و غمین

حال من می گو یم

             زندگی یک در و دروازه و دیوار که نیست

 که نشد بال زدو پرواز کرد

                                                 زندگی اجبار نیست

         زندگی بال و پری دارد و مهربان تر از مهتاب است

                             تو عبور خواهی کرد

  از همان پنجره ها

                                                        با همان بال و پر پروانه

        به همان زیبایی

                                 به همان آسانی

                                                              زندگی صندوقچه ی اصرار پرستو ها نیست

         زندگی آسان است

                                    بی نهایت باید شد تا آن را یا فت

            زندگی ساده تر از امواج است

                           پس بیا تا بپریم

                                                  وتا شبنم آرامش صبح

                                                               تا صدای پر مرغان اقاقی بال و پر باز کنیم

             تا توانیم که ازاول آغاز کنیم و تا نهایت برویم

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم تیر 1389ساعت 20:8  توسط صالح  | 

لحظه ی خدا حافظی....

سلام به همه ی دوستای گلم.....

امیدوارم حالتون خوب باشه...........

الان دارم از مدرسه میام ....یه روز دیگه بیشتر دانش اموز نیستم...خیلی حس بدیه....

12 سال ازگار مثل برق و باد گذشت....انگار دیروز بود رفتم کلاس اول دبستان....تو این 12 سال خیلی اتفاقای خوب و بد افتاد..ولی همش گذشت...عروسی ها..مسافرت با بچه ها..صحرا .....

مثل برق و باد داره هفته ها میاد...

فردا هست که رودیوارا یه عکسی میبینی که زیرش نوشته:شادروان صالح صنعتی

دیگه حتی از فردا به بعد شاید حتی تا اخر عمر هم شاید با هم کلاسیهای خودم تو یه کلاس نشینم...دلم برای همتون تنگ میشه..مجتبی..اچول..چمبه..امیر..ممد روزبه..ممد زارع..پویا..ایت...محسن..حمید...ابوالفضل...شهاب...مخصوصا ممد جونم...و...

دلم برای همه معلما مخصوصا معلمای فیزیک و ادبیات دبیرستان..اقای علیرضا ریاحی...اقای هادی علایی..اقای ابراهیم ارغوان..اقای حمید افرین..اقای غلامرضا نجاری....از همشون میخام حلالم کنن...

وچقدر زود دیر میشود.....

همتونو خیلی دوست دارم....

تا بعد کنکور خدا حافظ...


saly-0071

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم اسفند 1388ساعت 15:18  توسط صالح  | 

عشق زلال

و اینجاست که عشق معنای حقیقی پیدا میکند....

و...

این صحنه رو دیدم به خدا از صدتا روضه و این مداحی ها بیشتر روم تاثیر گذاشت ودلم گرفت...

هر گوشه که دستی به دعا بود***هرجا که کسی خسته و رنجور بلا بود

آقا همه جا اسم شما بود

عباس اباالفضل***عباس اباالفضل

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم دی 1388ساعت 17:26  توسط صالح  | 

دل شکستن

دل شکستن در نظر کم گناهی بیش نیست

        *****  

گر شکستی دل شکستن بینی بیش گناهی است کم نیست

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم دی 1388ساعت 18:38  توسط صالح  | 

بابا واسه چی همه اینجورین........

هر چي مهربونتر باشي بيشتر بهت ظلم ميکنن! هر چي صادق تر باشي بيشتر بهت دروغ ميگن!! هر چي دلسوزتر باشي بيشتر سرت کلاه ميذارن!!! هر چي قلبتو آسونتر در اختيار بذاري راحت تر لهش ميکنن!!!! هر چي آرومتر باشي فکر ميکنن آدم ضعيفي هستي!!!!! هر چي بيشتر به فکر ديگران باشي بيشتر حقتو ميخورن!!!!!! هر چي خودتو خاکي تر نشون بدي واست کمتر ارزش قائلن ! .. معلوم نيست تو اين دنياي بزرگ چي كار كنيم كه همه از همديگه خوششون بياد !! . معلوم نيست
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم تیر 1388ساعت 13:37  توسط صالح  | 

عششششششششششششششششششق

روزي از عشق خودم را حلق آويز مي كنم و آخرين آرزوي من اين است در روي طناب اسم تو را حك كنم تا حداقل در مرگم فكر كنم هميشه در كنارت خواهم بود

سکوت را دوست دارم بخاطرابهت بي پايانش... فرياد را ميپرستم بخاطر انتقام گمگشته در عصيانش.. فردا را دوست دارم بخاطر غلبه اش بر فلک کجمدار... پائيز را مي پرستم بخاطر عدم احتياج عدم اعتنايش به بهار..... آفتاب را دوست دارم بخاطروسعت روحش.. که شب ناپديد مي شود تا ماه فراموش کند حقيقت تلخي را که از او نور ميگيرد زندگي:ايده ال من است ومن آن راتقديس ميکنم به خاطر اينکه روزي هزار بار نابودش مي کنند اما هرگز نمي ميرد

شراب را دوست دارم چون رنگ خونه . خون را دوست دارم چون در رگ جاریست . رگ را دوست دارم چون به قلب راه داره . قلب را دوست دارم چون جایگاه توست

زندگی قشنگه اگه برای تو باشه ……..مرگ قشنگه اگه برای تو باشه …….دلتنگی قشنگه اگه به خاطر تو باشه…… من قشنگم اگه با تو باشم ……. اما تو هر جور باشی قشنگی

تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست

                                                                                saly0071

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم خرداد 1388ساعت 18:38  توسط صالح  | 

حرف دلم

باشه....

ولی .......

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد**** طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

+ نوشته شده در  جمعه بیست و دوم خرداد 1388ساعت 20:27  توسط صالح  | 

دیدی تا حالا...

دیدی تا حالا اگه کسی رو دوست داشته باشی دلت نمیاد اذیتش کنی...
 

دلت نمیاد شیشه دلش رو با سنگ زخم زبون بشکنی...

 

دلت نمیاد ازش پیش خدا شکایت کنی...

 

حتی اگه بره و همه چیز رو با خودش ببره.

 

حتی اگر از اون فقط گریه های شبونه بمونه و عطر آخرین نگاهش...

 

حتی اگه بعد از رفتنش پیچک دلت به شاخه نازک تنهایی تکیه کنه ...

 

هر گوشه و کنار شهر هر وقت کسی از کنارت رد میشه که بوی عطرش رو میده چه حالی میشی؟

 

برمیگردی و به اون رهگذر نگاه میکنی تا مطمئن شی خودش نبوده...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت 19:6  توسط صالح  | 

كاش بزرگ نميشدم

بچه بودم ... نقاشی که می کشیدم...

چند تا مثلث می کشیدم که کوه بود... نمی دونستم کوه قله داره ...

فقط می دونستم باید شبیه مثلث باشه تا کوه باشه ...

یه دایره .. با چند تا خط اطرافش میشد خورشید..

نمی دونستم اون خطها یعنی اشعه های خورشید...

فکرمی کردم یه دایره زرد با چندتا خط باید باشه تا بشه خورشید...

یه مربع میشد خونه... به همین سادگی...

فقط کافی بود مثلث و دایره  ومربع کشیدن بلد باشی ...

کاش هنوز بچه بودم ونقاشی میکشیدم...

آخه تازه یادگرفتم چطور رنگ شادی روازآسمون بگیرم...

چطور رنگ غم روبه خونه ای که ویرون شده بزنم...

کاش هنوز بچه بودم ...

 کاش هنوزعشقم فقط کشیدن نقاشی های سه گوش و چهارگوش بود...

 

                                                                                                    saly0071

+ نوشته شده در  شنبه هفتم دی 1387ساعت 18:15  توسط صالح  |